Stolyarov

Viktor Stolyarov - Romance van koetsier Filitsian Apolinarevitsj

(Eerste publicatie: 8-10-2013)

Stolyarov koetsier lied muziek Rusland

Mijn dag is weer goed: Viktor Stolyarov heeft een nieuw lied de wereld ingestuurd. Zoals gebruikelijk heeft hij een bestaand gedicht genomen en er muziek bij geschreven. De woorden zijn van Michail Siper, die – ik kende hem niet – een uitgebreid repertoire op zijn naam blijkt te hebben staan. Sinds 1991 woont hij in Israël.

Onder het filmpje staat de tekst met een eenvoudige vertaling. (Opmerkingen zijn welkom, kаk всегда.) Helemaal onderaan staat mijn favoriete lied van Viktor Stolyarov. De tekst daarvan vindt u hier, nog zonder vertaling. Die vertaling komt er een keer, daar moet ik eens echt voor gaan zitten.

Meer muziek van Viktor Stolyarov? Zoek in dit blog op zijn naam zijn via het zoekvenstertje rechtsboven. (Ik heb de naam in mijn stukjes op verschillende manieren geschreven - 'Stoljarov' levert ook zoekresultaten op.)  

De beelden komen uit de film Биндюжник и король (De kruier en de koning). 

Романс кучера Филициана Аполинарьевича
Romance van koetsier Filitsian Apolinarevitsj.

Какое утро, просто гран шартрез!
Кузнечики без умолку стрекочут...
И я, мадамы, вмиг бы вас увез
Всех по домам, но лошади не хочут.

Wat een ochtend, gewoonweg Grande Chartreuse (?)
De sprinkhanen tjirpen zonder ophouden
En ik, dames, zou u zó hebben meegenomen
ieder naar haar huis, maar de paarden willu nie.

Какое утро нынче на дворе,
Какое небо, ну почти, как в Сочи!
И я, мадамы, мчался бы скорей,
Во весь опор, но лошади не хочут.

Wat een ochtend, vandaag voor de deur
Wat een hemel, bijna net als in Sotsji!
En ik, dames, zou er in volle galop
vandoor gaan, maar de paarden willu nie.

Таких кобыл не сыщешь ни фига,
И днем за ними я ходил и ночью,
И на бегах давным-давно бы я
Взял первый приз, но лошади не хочут.

Zulke merries vindt je mooi nergens,
en ik zorgde voor ze dag en nacht,
en op de renbaan had ik allang de eerste
prijs gewonnen, maar de paarden willu nie.

С питаньем (ох!) вопрос опять тяжел,
Овес же нынче дорожает очень.
Я б лошадей на уголь перевел,
На антрацит, но лошади не хочут.

Het voedsel (ach!) is weer een groot probleem,
de haver wordt tegenwoordig steeds maar duurder.
Ik had de paarden op kolen overgezet,
op antraciet, maar de paarden willu nie.

Я жил их жизнью и в конюшне спал -
Завистники пусть что хотят лопочут!
Два года я их к водке пручал,
Но я все пью, а лошади не хочут.

Ik leefde hun leven en sliep in de stal -
laat ze maar kletsen, allemaal afgunst!
Twee jaar heb ik ze wodka willen leren drinken
en ik blijf maar drinken, maar de paarden willu nie.

И пусть недолог лошадиный век,
Порою человечий век короче.
Для лошадей друг лучший - человек!
Вы поняли? А лошади не хочут.

En een paardenleven mag dan kort zijn,
een mensenleven is soms korter.
De beste vriend van de paarden is de mens!
Ú hebt dat begrepen?
Maar de paarden willu dat nie.


Viktor Stolyarov - Koridor:

Viktor Stolyarov bezingt de kinderjaren in een kommoenalka

(Eerste publicatie: 9-11-2012)

Mijn favoriete Russische zanger van dit moment woont in de Verenigde Staten: Viktor Stolyarov. Hij zet Russische gedichten op muziek en voert die uit in een laconieke stijl, zonder enige dramatiek. Die schijnbare onbezorgdheid geeft aan de af en toe wrange teksten, die met liefde worden gezongen, een dubbele lading.  

Stolyarov en dichter Pavel Skjarin schetsen in Я маленький (Ik ben klein) het beeld van een kommoenalka in de jaren zestig. Een kommoenalka (in Sint-Petersburg heb je er nog aardig wat) is een flat waar meerdere gezinnen schaarse woonruimte moeten delen. Hieronder staat de Russische tekst met mijn vertaling. Ik hoop dat ik alles heb begrepen. Ik heb geen poging gedaan om rijm en metrum te behouden. Opmerkingen, suggesties en keiharde kritiek zijn, als immer, welkom. (Eerder schreef ik over Stolyarov onder meer hier.)

Я маленький - Ik ben klein
Muziek: Viktor Stolyarov / Tekst: Pavel Sjkarin.

Коммунальная квартира,
Een kommoenalka
Три семьи на пятачке.
Drie gezinnen op een postzegel
Мы с сестрой сидим в сортире
Mijn zus en ik zitten op de plee
Я как старший на толчке.
Ik als oudste op de pot

А я слабый после кори.
Ik ben zwak na de mazelen
A сестра сорви-башка,
Maar mijn zus is een dappere duvel

Про долины и про взгорья
Over dalen en heuvels (1)
Подвывает мне с горшка.
Jankt ze van de po vals met me mee

Тетя Зина рвет и мечет,
Tante Zina raast en tiert
У нее почти удар.
Ze krijgt bijna een beroerte
Но об этом нет и речи-
Maar daar is geen sprake van
Не допет репертуар.
Wij hebben onze hele repertoire nog niet gezongen

Потому бездетна Зина,
Мы и так ей портим век.
Tante Zina heeft geen kinderen, 
Want wij maken haar zo het leven al zuur

Зина старая дрезина,
Zina is een oude lorrie
30 с хвостиком пробег.
Met 30 en een beetje op de teller

Тетя Зинина баб Оля
Tante Zina’s moeke Olja
Нас жалела из угла.
Had vanuit haar hoek met ons te doen
Но пока мы были в школе
Maar terwijl we op school waren
Незаметно умерла.
Is ze ongemerkt overleden

Тетя Клава тоже, вроде,
Tanta Klava leek ook wel
Любит мелких стервецов.
Te houden van de kleine stukken verdriet
У неё для нас в комоде
Ze had voor ons in de commode
Свалка взлетных леденцов.
Een berg vliegtuigzuurtjes

Тетя Клавин Дмитр Филиппыч
Dmitr Filippitsj van Tante Klava
Рафинад, интеллигент.
Verfijnd, een intellectueel
В ужин стопочка от гриппа -
Bij de maaltijd een borrel tegen de griep
Обязательный момент.
Een verplicht ritueel

Он вчера до ридной хаты
Gisteren kwam hij in se eige huis
Из своей командиро... -мандировки
Van z’n dien… ienstreis
Прибыл датый,
Aangeschoten terug
Как пустили-то в метро?
Dat ‘ie de metro in mocht!

Тополей худые кроны,
Magere kronen van populieren
Да песочницы квадрат.
Het vierkant van een zandbak
За штакетником зеленым
Achter een groen houten hek
Горлопанит детвора.
Maakt het jonge grut kabaal

А досуг заполнен детский
De kinderspeeltijd is gevuld
Исключительно войной –
Met uitsluitend de oorlog -
От победы от советской
Sinds de Sovjet-overwinning
20 годиков весной.
Zijn deze lente 20 jaartjes verstreken

А я, братцы, дрейфил драться,
Maar ik, broeders, was te bangig om te vechten
Был я тих и не ершист.
Ik was stil en niet tegendraads
И коню понятно, братцы,
Een paard kon begrijpen, broeders,
Я пожизненный фашист.
Dat ik levenslang de fascist was

А фашистов не страшится
Свора юных партизан.
En van fascisten wordt een
Troep jonge partizanen niet bang

Ну и вздернули фашистa,
En dus ze knoopten de fascist op
Только вылезли глаза.
Alleen z’n ogen puilden uit.
Я качнулся на осине,
Ik schommelde aan de esp
Хрустнул шейный позвонок.
M’n nekwervel kraakte
Но не больно, но не сильно,
Maar het deed geen pijn, niet erg
Но обидно, как пинок.
Vernederend was het wel, als een knietje

Я болтался на веревке,
Ik bungelde aan het touw
Издавал беззвучный рёв
Stootte een geluidloze kreet uit
Но веревку срезал ловко
Maar handig sneed
Хулиган Золотарев.
Boef Zolotarjov het touw door

Он канал подобно танку
Hij stortte zich als een tank
На серьезные дела
Op ernstige zaken
Там Семенка на Гальянку
Под пальто ломы несла.
Waar Semjonka op Galjanka afging
Met een breekijzer onder haar jas.

Оборваться бы вокалу
Was de zangstem gebroken,
Как дворового ферзя
Als van  de koning van de binnenplaats
[deze regel begrijp ik niet]
По-другому пролегала
Хулиганская стезя.
Dan was het levenspad van
De boef  anders gelopen

Где теперь ладонь мозолит
Waar werkt hij nu het eelt op z’n handen
Мой спаситель и бандит.
Mijn redder en bandiet
Коли жив - как пить на зоне,
Als hij nog leeft, dan gegarandeerd achter de tralies
И к гадалке не ходи.
Daar hoef je niet voor naar een waarzegster

Зинаида - свет Петровна
Mijn dierbare Zinaida Petrovna
Волочаевские дни
De dagen van Volotsjaevsk (1)
Под каким вы нынче кровом?
Onder welke planken huist u tegenwoordig?

Вольно ль, тесно ль вам под ним?
Voelt u zich daar vrij, of is het er te krap?
Все порвалось там где тонко,
Het ging van kwaad tot erger
Все связалось, что смоглo
Van het een kwam steeds het ander
Где Гальянка, как Семенка,
Waar is Galjanka, hoe is het met Semjonka
Все ль с ломами на гало?
Nog steeds met een stralenkrans van breekijzers?

Повернусь-ка я к иконе,
Ik wend me tot de icoon
Помолюсь-ка я за всех.
Laat ik bidden voor allen
Эх вы кони мои, кони...
Ach, paarden van me, paarden … (2)

(Met dank aan Jana Smirnova.)

(1) Een regel uit een populair lied over de burgeroorlog:

(2) Ook een verwijzing naar een lied, waarvan u hier de tekst vindt.

Viktor Stolyarov zingt, Robert Peary zoekt

(Eerste publicatie: 18-6-2012)

Mooi! Er is weer een nieuw lied van Viktor Stolyarov. Hij heeft een eigen site, maar desondanks weet ik niet zo veel van hem. Hoeft ook niet. Hij is bezig met een CD en hij zet – als ik het goed begrijp - elk nummer dat klaar is op youtube. Daar doet hij mij een enorm plezier mee – al is het qua verkooptechniek misschien niet zo slim. Of misschien juist wel in de muziekwereld van tegenwoordig. (De tijd dat ik verkoper was in een platenzaakje – aan de Oudegracht in Utrecht, vlakbij de Bemuurde Weerd – is lang, lang, o al lang voorbij.)

Hieronder de tekst (een gedicht van Aleksej Tsvetkov), daar weer onder nog twee andere nummers van Stolyarov die ik eerder al een keertje plaatste. Het nieuwe nummer gaat over poolreizger Robert Peary, die ooit dacht dat hij de Noordpool had gevonden en nog altijd niet van ophouden weet. Ik hoop dat ik de Noordpool niet uit mijn handen laat glippen, de volgende keer dat ik weer eens in de buurt ben.   

Стихи Алексея Цветкова, музыка и исполненине Виктора Столярова

высоко и страшно в мире
время вертится с трудом
непреклонный роберт пири
ищет полюс подо льдом

подминают нарты мили
пири прется на рожон
век почти как спит в могиле
но маршрут не завершен

мнимый полюс только точка
компас в космос увело
от старанья сын и дочка
эскимосы у него

неподсудна гибель сглазу
быстрым псам она не крюк
сын и дочка вышли сразу
полюс выскользнул из рук

а при жизни было хуже
полыхало как в аду
синий газ в небесной луже
искры бритвами во льду

наги мы и в стужу босы
всей судьбы на полчаса
сослепу как эскимосы
упускаем полюса

все чьи ночи в мире пестром
так арктически черны
полюсам как прах погостам
насовсем обречены

Mijn favoriet. De tekst vindt u hier.

 

Ook mooi. De tekst vindt u hier.

Viktor Stoljarov - Возле башни, у проспекта

(Eerste publicatie: 24-1-20122)

Weer een mooi lied van de in Amerika woonachtige Viktor Stoljarov. De tekst vindt u onderaan. Stoljarov werkt aan een album dat Мельница (Molen) gaat heten.

Eerder al lied ik dit lied horen/zien (de tekst vindt u hier):

 

Возле башни, у проспекта.
(Tekst: Бахыт Кенжеев/Bachyt Kenzjejev)

Возле башни у проспекта
В круглой шляпе страшный некто
Горло кутая от ветра, крутит старое кино *)
.Нелегко, неторопливо,
Тучи тянутся к заливу
 В городке где я давно
 Не бывал, не пил в подвалах
 Не считал закатов алых
 Не прощался на вокзалах ни с друзьями ни с тобой
И не брал почти-што даром
Канцелярского товара
В мелкой клетке голубой

Водный город отдаленный
Камнем перенаселенный
В призрак собственный влюбленный
Так похожий на Париж,
Жили - все казалось мало!

Льется песенка с пластинки
Помнишь шарик на резинке,
Гриб раскрашенный в корзинке,
Чью-то ссору за стеной,
мышеловку-живоловку
Да пустую остановку у фонтанки ледяной?

Где мы были, что любили
Погибали пели или
Вирши детские творили - в снегбросали медный грош?
Исчезают губы, плечи
Нет иных, а те далече - где уже не разберешь.

*) Viktor schrijft onder het filmpje op Youtube: Ошибся в одной строчке - правильно - крутит старое кинo.

Een nieuw lied van Viktor Stolyarov - Krylja

(Eerste publicatie: 23-11-2011)

Een nieuw lied van Viktor Stolyarov, Krylja (Vleugels). Zelf schreef hij de muziek, bij een gedicht van Aleksej Tsvetkov.  Ik vind het prachtig, net als het lied Koridor, dat ik eerder plaatste, ook met de tekst van Tsvetkov erbij. Koridor zet ik ook nog even onderaan deze post.   

Veel over Stolyarov heb ik nog niet gevonden, al heeft hij een weblog. Hij bedient zich van de artiestennaam Pol Stakanoff.  Er is een CD in de maak met meer werk van hem en Tsvetkov. Ik ben daar, dat begrijpt u,  zeer benieuwd naar.  

крылья

когда избу на заре запирала
всех заплакать о себе собирала
придорожных из кювета кикимор
буйных леших из заречного бора
а русалок приглашала на выбор
но пришли толпой для полного сбора
приплелось еще печальное что-то
из-за черного как полночь болота

нагляделась на любимые лица
больше здесь я говорит не жилица
обрекли меня стыду и бесчестью
злое горе мне судьба причинила
словно вынули из воздуха песню
словно солнце окунули в чернила
ни ногой теперь назад ни версты я
невозвратные мои золотые

и заплакали тогда и завыли
в соснах совы загудели забили
а печальное из чащ где трясина
не имеющее формы и вида
провожало до калитки спасибо
ковыляло до плетня деловито
остальные обнялись поревели
и остались жить одни как умели

долго шла через покосы и пашни
в край где грохот и стеклянные башни
в небесах стальные птицы летали
в стороне обосновалась неблизкой
и приматывала крылья бинтами
и работала потом программисткой
прежней жизни от нее ни привета
далеко должно быть за морем где-то

отчего мы с ней не за морем вместе
слишком много там для нечисти чести
ни слезинки у реки ни укора
чахнет чаща в непричесанном виде
мы от века не имели другого
представления о свете и быте
небо черное в трясине качалось
лишь бы время все текло не кончалось

Viktor Stolyarov - Koridor

(Eerste publicatie: 29-3-1010)

Viktor Stolyarov - Koridor.

Tekst: Aleksej Tsvetkov / muziek: Viktor Stolyarov.

Kоридор

здесь ходил по коридору
очень старый человек
теперь его не видно
потому что нет в живых
я наверное как этот
очень старый человек
если кто-нибудь заметит
что меня на свете нет
опирался на каталку
головы не поднимал
все ходил по коридоруа
на улицу не мог
я живу в кирпичном доме
в трех минутах от метро
но из жителей соседних
я не знаю никого
всюду мусоропроводы
крысы быстрые смелы
человеческой работы
безуспешные следы

этот старец обреченный
не заглядывал в глаза
иногда он ездил в лифте
но не помнил этажа
а еще по коридору
в самой дальней из квартир
весь декабрь кричала птица
но теперь она молчит
я ходил по коридору
головы не поднимал
мне о чем-то говорили
ничего не понимал
у меня вообще проблемы
счеты вечные с собой
постоянные пробелы
между словом и судьбой
я живу в долине жажды
здесь не так уж и смешно
как мы думали однажды
как вам в голову пришло

здесь ходил по коридору
а теперь его не видно
если кто-нибудь заметит
опирался на каталку
я живу в кирпичном доме
всюду мусоропроводы
иногда он ездил в лифте
весь декабрь кричала птица
мне о чем-то говорили
у меня вообще проблемы
я живу в долине жажды
здесь подобен помидору
неживой как чебурек
все ходил по коридору
очень старый человек
мы живем в огромном доме
и в упор не видим зла
притерпелись к этой доле
а на улицу нельзя