mode

Epauletten op de borst! Modeontwerper Joedasjkin over ‘zijn’ legeruniform.

(Eerste publicatie: 26-11-2012)

legeruniform Joedasjkin mode modeontwerper Poetin
Serdjoekov

Serdjoekov

Anatoli Serdjoekov, je zou bijna medelijden met hem krijgen. Eerst word je ontslagen als minister van Defensie en dan krijg je ook nog eens modeontwerper Valentin Joedasjkin op je dak.

Joedasjkin

Joedasjkin

Joedasjkin ontwierp in opdracht van Defensie nieuwe legeruniformen. Voor de outfit bij parades nam hij elementen over uit de tijd van de veldheren Soevorov en Zjoekov. Voor de velduniformen nam hij onder meer een kijkje bij de NAVO. Het resultaat was een – voor zo ver mogelijk – elegant uniform gemaakt met membraantechnologie, vochtafstotend, thermisch verantwoord, kortom: uitstekend geschikt voor de barre winters in het land. (Over het ontwerp schreef ik eerder hier.)

Toen kwamen er steeds meer berichten over soldaten die kou leden en ziek werden. Dat kwam natuurlijk door dat fijne nieuwe uniform van die Joedasjkin. Parlementslid Vladimir Zjirinovski verklaarde onlangs, zoals gebruikelijk luidkeels, dat de modeontwerper, die zelf niet eens in het leger had gezeten, meteen gearresteerd moest worden.

nieuwe uniformen Russische leger

Tijd voor Joedasjkin om terug te slaan. Wat ze nu dragen in het leger, daar heb ik niks mee van doen, liet hij weten. De krant Izvestija gaf Joedasjkin alle ruimte om uit te halen naar Defensie en naar de ontslagen Serdjoekov. Onder hém was het nieuwe uniform ingevoerd. (De timing van deze aanval is natuurlijk geen toeval, de van omvangrijke malversaties beschuldigde Serdjoekov krijgt plots op meerdere plekken een zeer onvriendelijke pers.)

Het ministerie van Defensie heeft Joedasjkin laten weten dat het diens ontwerpen naar eigen inzicht heeft aangepast. Werkelijk niets van wat ze nu dragen komt overeen met mijn ontwerp, klaagt Joedasjkin. Het materiaal, de fournituren, de kleur, de klittenband, het materiaal, allemaal met zo veel zorg uitgezocht… Alsof je ‘merkkleding’ koopt op een Chinese markt. En wie haalt het in z’n hoofd om de epauletten op de borst te doen! “Die zaten bij mijn ontwerp gewoon waar ze horen: op de schouders”.

En met alle plezier laat ik hier nogmaals deze mevrouw zien in een Joedasjkin-ontwerp – toen alles nog goed was:

Russisch fotomodel uniform leger

De kleding van Anna Karenina - en Sophie Marceau

(Eerste publicatie: 6-11-2012)

film Anna Karenina Sint-Petersburg Sophie Marceau

Een aantal jaren geleden liep ik in Sint-Petersburg Anna Karenina tegen het lijf – althans, dat dacht ik. In de Rossistraat waren filmopnames gaande en daar stond ze. In een donkere bontjas staarde ze lijdzaam voor zich uit, wachtend op de volgende scène.

Er werd in die tijd gewerkt aan een verfilming van Anna Karenina met Sophie Marceau in de hoofdrol. Heel even kon ik mijn geluk niet op, maar toen ik dichterbij kwam begreep ik dat ik me deerlijk had vergist. De dame in de bontjas oogde allerbevalligst, maar het was niet Sophie Marceau. (De scène in de Rossistraat – niet meer dan een kort sfeerbeeld – belandde in de film zonder de bewuste dame  in de bontjas.)

Ik moest aan mijn teleurstelling denken toen ik op het mooie weblog Kino i Obraz (Film en Beeld) een kleurrijk stuk tegenkwam over de kleding van Anna Karenina op het witte doek. Het boek van Tolstoj is meerdere keren verfilmd, het weblog beperkt zich tot de niet-Russische versies, waaronder die met Sophie Marceau:

Franse actrice film Anna Karenina

De jurk hierboven is een ontwerp van Maurizio Millenotti en de schrijfster van Film en Beeld is er – net als ik – zeer over te spreken. Volgens haar komt de kleding in de film met Marceau (1997) het meest overeen met de kleding uit de tijd van het boek, het einde van de jaren zeventig van de negentiende eeuw. 

Het verschil met de kleding van Vivian Leigh in de Anna Karenina van 1947 is duidelijk:

Vivian Leigh 1947 Anna Karenina film


En dit is Greta Garbo - Anna Karenina (1935):

Amerikaanse actrice Greta Garbo Anna Karenina 1935
jurk Greta Garbo 1935

Haar kleding werd geleverd door modehuis Adriana en daar had men minder oog voor authenticiteit. De schrijfster van Film en Beeld is een fan van Adriana, maar vindt deze jurk toch een van de mindere ontwerpen. Het kledingstuk werd later wel geveild voor 40.000 dollar.

Helemaal niet te spreken is Film en Beeld over de kleding van Keira Knightley (2012):

Keira Knightley 2012 Anna Karenina jurk

Inderdaad, dan zien ook wij liever Sophie Marceau. Film en Beeld wijst nog op een aardig detail in haar kleding. De donkere en lichte tinten wisselen elkaar af, in overeenstemming met de gebeurtenissen in de film. Hier een jurk met wat meer donker erin:

Sophie Marceau jurk

Dit is trouwens het beeld van de Rossistraat zoals dat in de film van 1997 belandde (er staat Moscow, maar wij weten wel beter): 

Rossistraat Sint-Petersburg

De rollen omgedraaid: Russinnen brengen de mode naar Parijs

(Eerste publicatie: 29-7-2012)

Als u een aardig voorbeeld zoekt van de veranderingen in Rusland de afgelopen vijftig jaar, kijkt u dan even naar deze twee foto’s:

Hierboven ziet u Oeljana Sergejenko (over haar zo meteen meer) in Parijs. Ik word niet vrolijk van zo’n foto, maar ook niet agressief.

Dior in Moskou Franse modellen

En hier links ziet u een opgeprikt model van modehuis Dior, vijftig jaar geleden in Moskou. Hier word ik wel agressief van. Iets met pek en veren, een strontkar, het Rode Plein, ik zie het helemaal voor me. Dit Franse model was niet alleen, samen met een collega paradeerde ze door het Moskou van 1959, een glamourloze, vermoeiende stad, waar je voor je dagelijkse boodschappen al flink wat uithoudingsvermogen nodig had. Er liep een fotograaf mee om de reacties van de Russen vast te leggen – ik schreef er eerder al over. Om het voorzichtig uit te drukken: nogal gênant.

Maar de tijden zijn veranderd en de rollen omgedraaid! Anno 2012 brengen Russinnen de mode naar Parijs. Ze worden wel de Russian Fashion Pack genoemd. Vogue (mijn blik wordt steeds breder) heeft het over een groep Russische vrouwen die van zich doen spreken door hun  “unbounded personal style”.

Voorvrouw van het flamboyante stel is genoemde Oeljana Sergejenko. Een jaar nadat ze in Moskou haar eigen modelijn begon, had ze haar eigen show in Parijs. Andere namen zijn (ik vond ze in de New York Times) Miroslava Doema, Vika Gazinskaja en Jelena Perminova. Ik citeer de krant: “With their audacious entrances and conspicuous consumption, they are the most visible new customers for couture in a generation”.
 

Jelena Perminova

Miroslava Duma

Miroslava Duma

Dior Moskou Franse mode Russische vrouwen

Russisch voetbalelftal in het nieuw. Au!

(Eerste publicatie:  26-3-2009)

Zit je één dag niet achter de computer, hebben ze het shirt van het Russische voetbalelftal veranderd.

Ik vind het verschrikkelijk. Kijk nou:

47522.jpg

Ja, zegt voorzitter Moetko van de Russische voetbalbond, met dit shirt gaan we terug naar de bron van het Russische voetbal. (Onzin, lijkt me. Iemand enig idee wat hij daarmee bedoelt?). De firma Adidas, leverancier van het spul: “Het bordeauxrood weerspiegelt het nationale koloriet. Je zou het kunnen vergelijken met de kleur van de muren van het Kremlin.” Je moet maar durven.

Het is toch verdorie of je straks voor Portugal zit te juichen. En voor een supporter van Rusland / Oranje is dat - sinds we na het vertrek van de heren Völler en Matthaus de Duitsers eigenlijk best sympathiek zijn gaan vinden - toch ongeveer het ergste wat er is. Je ziet Pavloetsjenko ook denken: wat ze me nou weer hebben aangetrokken ...

3(15).jpg
1237994490_0815.291x400.jpeg

 

Gelukkig ziet het trainingspak van Guus er een stuk beter uit. Dat rood-wit-blauw, dat hebben ze vast speciaal voor hem gedaan. En misschien ook een beetje voor ons, ter compensatie van dat idiote Portugalrood.

Mode in Moskou, Ursula Pelt in Magnitogorsk

(Eerste publicatie:  21-3-2009)

9901031.jpg

 

 

Als u deze afbeelding links herkent, dan is dat een toevalstreffer of u weet bijzonder veel van Rusland. Ik herkende haar in elk geval niet. Ik kwam de afbeelding tegen toen ik op zoek was naar gegevens over de Siberische stad Magnitogorsk.

Even had ik de neiging om het zwarte driehoekje aan te klikken, en dat er dan een filmpje zou beginnen, maar we hebben hier te maken met het wapen van de stad. Het driehoekje is het symbool voor de delfstof ijzererts. De aanwezigheid daarvan was de reden voor de stichting van de stad in 1929.

Over de vlag van de stad is ook lang nagedacht:

800px-Flag_of_Magnitogorsk_(Chelyabinsk_oblast).svg.png

En maandag begint in Moskou de Week van de Mode. U vraagt wat het verband is? Dat ga ik uitleggen.

Tot de buitenlandse genodigden van dit prestigeuze evenement behoort dit keer onze eigen Ursula Pelt. Zij komt haar nieuwe collectie tonen, die ze Magnitka heeft genoemd. Ze deed, zo vertelde ze, de inspiratie voor haar creaties op tijdens een verblijf in Magnitogorsk … Kent u Magnitogorsk? Hier een paar foto’s:

En dan hier een paar foto’s van Ursula Pelts Magnitka-collectie:

5056_24.jpg

Ziet u het verband? Nou, misschien was Ursula’s bezoek in de winter en lag er sneeuw, verder kom ik niet. Hoe dan ook, de Week van de Mode is vandaag begonnen. Het openingsdefilé werd verzorgd door Valentin Joedasjkin. Ursula is woensdag aan de beurt op het Visa Podium. Hier het complete programma (Russisch) [linkje werkt niet meer].

En binnenkort ga ik me eens verdiepen in de wapens en vlaggen van steden die onder de bolsjewieken zijn gesticht. Dat moet geweldig materiaal opleveren, daar kan je vast een traktaat aan wijden. Titel: “Heraldiek en het vijfjarenplan - de Lichtende Toekomst in wapens en vlaggen”.

Modeontwerper Joedasjkin maakt een nieuw uniform voor het Russische leger

(Eerste puboicatie: 5-2-2009)

De Russische soldaat wordt van zijn beenwindsels verlost. Ze vormden een vast onderdeel van zijn uniform, hij wikkelde er zijn voeten en onderbenen mee in en trok er zijn laarzen over aan. De beenwindsels of voetwikkels, de portjanki … een vertrouwd woord uit de talloze Russische oorlogsromans - verleden tijd. De laarzen worden trouwens ook geschiedenis.

Modeontwerper Valentin Joedasjkin kreeg de opdracht voor nieuwe uniformen. Zijn werk werd in Moskou gepresenteerd en premier Poetin behoorde tot de nieuwsgierigen. Het is de eerste grote verandering in het uniform sinds 1994. Volgens de specialisten – daar behoor ik niet toe – keren in de nieuwe kledij elementen terug van het vroegere Sovjet-uniform. Behalve dus die portjanki. Die worden vervangen door gewone sokken, de laarzen wijken voor heuse soldatenkistjes.

Ontwerper Joedasjkin gaf uitleg over de uniformen. Dat is tegenwoordig geen gewoon stikwerk meer, nee, dat gaat met nanomembraantechnologie. Zo’n uniform houdt de warmte beter vast en laat geen infraroodstalen door - wat misschien wel aardig is voor een nieuwe James Bond.

Op foto’s van de presentatie zien we Poetin en Joedasjkin samen. Het viel me op dat beiden in de tv-reportage van NTV niet samen in beeld komen. Poetin ontbreekt daarop zelfs geheel. Zou men op de redactie – of in de omgeving van Poetin zelf – misschien gedacht hebben dat Poetin in gesprek met de wat zijig overkomende Joedasjkin niet zo goed zou zijn voor het macho-imago van de premier? Het zou me niets verbazen, al moet ik wel zeggen dat de NTV-reportage de enige is die ik heb gezien.

O ja, er waren ook leuke modellen bij de presentatie.

En Valentin Joedasjkin heeft natuurlijk een eigen site.

Update: Gillis (een van mijn trouwe blog-volgers) stuurde me deze fraaie foto van een Hollandse soldaat met portjanki, beenwindsels/poeties/puttees):

image009.jpg

Uptdate: de plannen voor de nieuwe legerkledij zijn geschrapt! Arme Valentin. Zie hier.

Schrijnende foto's: Dior in Moskou, 1959

(Eerste publicatie: 15-1-2009)

Gênant, zo mag je deze foto’s toch wel noemen.

We schrijven 1959, modehuis Christian Dior vindt het wel een goed idee om twaalf modellen naar Moskou te sturen voor een originele fotoreportage … Tegenwoordig bulkt Moskou van de nieuwe rijken, die kunnen kopen wat ze willen. Eind jaren vijftig lag dat iets anders. De doorsnee-Moskoviet vond in de winkels alleen met veel geluk iets dat méér was dan een hobbezak met bloemmotief, en stond daar ook nog eens uren voor in de rij.

Hoe zijn deze foto’s ontvangen indertijd? Zou niemand de wenkbrauwen hebben gefronst? Riepen de plaatjes alleen maar medelijden op met die arme Russen? En niet de schaamte die je nu toch voelt als je dit zo ziet? Hoe dan ook, de foto’s werden afgedrukt in Life Magazine van 6 juli 1959. In de inhoudsopgave staat: Dior’s models brighten up Red Square …

Weinigen zullen het indertijd vermoed hebben, maar 50 jaar later waren de rollen omgedraaid.